Exenatide 2 mg injectie

Het actiedoel zijn eiwitmoleculen (snelheidsbeperkende enzymen)
Het hele proces van hepatische gluconeogenese is niet eenvoudigweg een fysiologische reactie, maar vereist de katalyse van meerdere specifieke snelheidsbeperkende enzymmoleculen om te voltooien. Deze enzymen zijn eiwitmacromoleculen en dienen als de belangrijkste mediatoren voor het initiëren van gluconeogenesereacties. Exenatide werkt niet rechtstreeks in op leverorganen of cellulaire weefsels, maar werkt rechtstreeks op de enzymmoleculen zelf, waardoor hun moleculaire activiteit en expressieniveaus veranderen, en behoort tot de typische interventies op moleculair niveau.
Het regulerende mechanisme is de regulatie van genexpressie en moleculaire expressie
Dit medicijn kan de genexpressie van gluconeogenese op het niveau van moleculaire transcriptie en translatie downreguleren, de synthese van enzymmoleculen verminderen en de katalytische activiteit van bestaande enzymmoleculen remmen.

De menselijke lever kan niet-koolhydraatsubstraten omzetten in dextrose via gluconeogenese, wat een belangrijke route is voor de endogene bloedglucoseproductie. Exenatide kan de activiteit van belangrijke enzymen die betrokken zijn bij levergluconeogenese downreguleren, de omzetting van substraten zoals aminozuren en glycerol in dextrose remmen, de totale hoeveelheid abnormale glucosesynthese in de lever verminderen en de extra vorming van endogene bloedglucose verminderen.
Remming van de uitwendige afgifte van glycogeen uit de lever: In gevallen van een lage bloedsuikerspiegel of metabolische stoornissen wordt leverglycogeen snel afgebroken en komt dextrose vrij in het perifere bloed, waardoor overmatige schommelingen in de bloedsuikerspiegel ontstaan. Deze stof kan het glycogeenafbraakritme in de lever reguleren, de pathologische overbelasting van de leverglucoseproductie remmen, de perifere bloedglucoseconcentratie stabiliseren en uiteindelijk het regulerende effect bereiken van het vermijden van abnormale bloedglucosestijgingen.

Klinisch gezien moeten ze tweemaal per dag worden toegediend, wat geschikt is voor patiënten met significante postprandiale bloedglucoseschommelingen en de behoefte aan hoge- frequentie- en nauwkeurige suikercontrole. Ze kunnen specifiek het probleem van dextrosestofwisselingsstoornissen na drie maaltijden behandelen.
03.Het nalevingsvoordeel van langwerkende-wekelijkse voorbereidingen

Langwerkende doseringsvormen zijn gebaseerd op microsfeer-technologie voor het laden van geneesmiddelen met langdurige afgifte, die een langzame afgifte van geneesmiddelen in onderhuidse weefsels kan bewerkstelligen en een stabiele bloedconcentratie van geneesmiddelen gedurende zeven dagen na een enkele toediening kan handhaven. Vergeleken met kortwerkende formuleringen vermindert deze doseringsvorm de toedieningsfrequentie aanzienlijk, vermijdt het probleem van het gemiste of vergeten gebruik van toediening met een hoge- frequentie, verbetert de medicatietrouw op de lange- termijn aanzienlijk en is geschikt voor patiënten die langdurige- stabiele- glykemische controle nodig hebben.

Kan het kernmetabolische defect niet corrigeren

De hoofdoorzaak van de dextrosemetabolismestoornis bij type 1-diabetespatiënten is uitputting van de insulinesecretie, in plaats van glucagon-oversecretie of een abnormaal dextrosemetabolisme in de lever. Dit medicijn kan alleen ingrijpen in de glycemische route en kan de noodzakelijke hypoglycemische hormonen in het lichaam niet aanvullen. Na toediening kan het de hyperglykemische toestand van de patiënt niet ongedaan maken en het doel van bloedglucoseregulatie bereiken.

Er zijn potentiële klinische veiligheidsrisico's

Alsexenatide 2 mg injectieWanneer het blind wordt toegediend aan patiënten met diabetes type 1, is het niet alleen onmogelijk om de suikerspiegel onder controle te houden, maar is het ook mogelijk om de incidentie van kritieke complicaties zoals ketoacidose en ernstige bloedglucoseschommelingen te verhogen als gevolg van de enkelvoudige regulatie van glucocorticoïden, een stoornis van de balans van het dextrosemetabolisme, en daarom wordt het vermeld als een absoluut contra-indicatiescenario.