Ziconotide-injectie

Op het gebied van de behandeling van kankerpijn wordt het voornamelijk gebruikt om het moeilijke probleem van hardnekkige kankerpijn te overwinnen. Moeilijk te behandelen kankerpijn verwijst naar pijnaandoeningen die niet effectief onder controle kunnen worden gebracht, zelfs niet met uitgebreide interventies van traditionele analgetica en adjuvante therapie, of waarbij patiënten de behandeling niet kunnen verdragen vanwege bijwerkingen van medicijnen en andere redenen. Traditionele analgetica bestrijken een breed scala, waaronder niet-steroïde anti{2}}inflammatoire geneesmiddelen, die voornamelijk antipyretische, analgetische en anti-inflammatoire effecten uitoefenen door de synthese van prostaglandinen in het lichaam te remmen. Veel voorkomende zijn ibuprofen, aspirine, enz.; Zwakke opioïde medicijnen, zoals codeïne, hebben relatief zwakke pijnstillende effecten, maar brengen ook een zeker risico op verslaving met zich mee; Sterke opioïde medicijnen, zoals morfine en fentanyl, zijn in de klinische praktijk vaak gebruikte krachtige analgetica, maar langdurig gebruik-kan gemakkelijk leiden tot tolerantie en verslaving. Adjuvante therapiemedicijnen omvatten antidepressiva, zoals amitriptyline, die de emotionele toestand van patiënten kunnen verbeteren en indirect pijn kunnen verlichten door neurotransmitters te reguleren;

Anticonvulsiva, zoals carbamazepine, worden voornamelijk gebruikt om neuropathische pijn te behandelen door de zenuwcelmembranen te stabiliseren om pijn te verlichten.

De oorzaken van dit soort hardnekkige kankerpijn zijn behoorlijk complex.
Aan de ene kant hebben tumoren zelf een sterke invasiviteit en kunnen ze rechtstreeks zenuwen, botten of inwendige organen binnendringen. Wanneer tumoren de zenuwen binnendringen, kunnen ze de normale structuur en functie van de zenuwen verstoren, wat leidt tot abnormale overdracht van zenuwsignalen en ernstige pijn veroorzaakt. Tumorcompressie van spinale zenuwen kan bijvoorbeeld uitstralende pijn veroorzaken, waarbij meerdere ledematen of lichaamsdelen betrokken kunnen zijn. Wanneer tumoren de botten binnendringen, kunnen ze botweefsel beschadigen en botpijn veroorzaken, die meestal ernstig is en verergert tijdens activiteit. Wanneer tumoren interne organen binnendringen, kunnen ze orgaanstoornissen en pijn veroorzaken. Leverkanker die de levercapsule binnendringt, kan bijvoorbeeld een aanhoudend opgeblazen gevoel en pijn in de rechterbovenbuik veroorzaken.

Aan de andere kant kunnen verschillende methoden die bij de behandeling van tumoren worden gebruikt, zoals chirurgie, radiotherapie, chemotherapie, enz., ook zenuwbeschadiging veroorzaken. Tijdens het chirurgische proces kunnen perifere zenuwen onvermijdelijk beschadigd raken, wat kan leiden tot postoperatief pijnsyndroom. Radiotherapie doodt weliswaar tumorcellen, maar kan ook schade aan omliggende normale weefsels veroorzaken, wat kan leiden tot door straling-geïnduceerde neuropathie en pijn. Chemotherapiemedicijnen hebben een bepaalde toxiciteit en kunnen schade aan het zenuwstelsel veroorzaken, wat kan leiden tot neuropathische pijn.

Casusondersteuning: In de rijke praktijkvoorbeelden van de klinische praktijk hebben veel kankerpatiënten grote last van de slechte werkzaamheid van traditionele analgetica. Neem als voorbeeld een patiënt met gevorderde alvleesklierkanker. pancreaskanker zelf staat bekend om zijn hoge maligniteit en sterke pijnsymptomen. Na de diagnose ontving de patiënt actief een gestandaardiseerde behandeling.

Wat de pijnbestrijding betreft, gebruikte de arts hoge-dosis hydrocodontabletten met verlengde- afgifte en hydromorfon volgens het routineprotocol. Hydroxyketon-tabletten met verlengde-afgifte zijn een sterk opioïde medicijn dat pijnstillende effecten uitoefent door zich te binden aan opioïdereceptoren, waardoor langdurige en stabiele pijnverlichting wordt geboden. Hydromorfon is ook een krachtig analgeticum met een snel intredende werking en een relatief korte werkingsduur. Ondanks het gebruik van deze twee krachtige analgetica blijft de pijnbeheersing van de patiënt echter onbevredigend. Er doen zich regelmatig pijnuitbraken voor, met ernstige intensiteit tijdens elke episode, die ondraaglijke pijn bij de patiënt veroorzaken en hun dagelijks leven, zoals eten, slapen en activiteiten, ernstig beïnvloeden, wat leidt tot een aanzienlijke achteruitgang van de kwaliteit van leven.

In dit geval besloot de arts, na een uitgebreide evaluatie, de patiënt voor behandeling over te zetten op intrathecale injectie van Ziconotide. Intrathecale injectie is een methode om medicijnen rechtstreeks in de subarachnoïdale ruimte toe te dienen, waardoor de werkingsplaats snel kan worden bereikt, de werkzaamheid van medicijnen kan worden verbeterd en de bijwerkingen die door systemische medicatie worden veroorzaakt, kunnen worden verminderd. Na een periode van intrathecale injectietherapie met Ziconotide gebeurde er een wonder en werd de pijn van de patiënt aanzienlijk verlicht. De frequentie van explosieve pijnaanvallen is aanzienlijk afgenomen en ook de mate van pijn is sterk verminderd. Patiënten kunnen normaal eten, slapen en enkele eenvoudige activiteiten ondernemen, en hun kwaliteit van leven is aanzienlijk verbeterd. Deze casus demonstreert volledig de effectiviteit en unieke voordelen van Ziconotide bij de behandeling van refractaire kankerpijn.